Iran żąda „wiarygodnych gwarancji” bezpieczeństwa jako warunku stabilizacji w Zatoce
Stały przedstawiciel Iranu przy ONZ, Amir Saeid Iravani, oświadczył w poniedziałek, że Teheran potrzebuje twardych gwarancji ochrony przed atakami ze strony USA i Izraela, zanim będzie możliwe zapewnienie pełnego bezpieczeństwa w Zatoce Perskiej. Wypowiedź ta padła podczas sesji Rady Bezpieczeństwa zainicjowanej przez Bahrajn, w trakcie której kilkadziesiąt państw potępiło Iran za przejęcie kontroli nad strategiczną cieśniną Ormuz.
Iravani podkreślił, że trwała stabilność w regionie wymaga nie tylko zakończenia „agresji przeciwko Iranowi”, ale również mechanizmów zapewniających, że ataki te nie powtórzą się w przyszłości. Ambasador zaznaczył, że warunkiem koniecznym jest pełne poszanowanie suwerennych praw i interesów Teheranu. Według strony irańskiej, obecna obecność militarna mocarstw zachodnich w regionie jest głównym źródłem napięć, a nie rozwiązaniem problemu bezpieczeństwa żeglugi.
Oskarżenia o piractwo i terroryzm pod adresem USA
Podczas spotkania z dziennikarzami po zakończeniu sesji, irański dyplomata ostro skrytykował jednostronność debaty, zarzucając społeczności międzynarodowej ignorowanie działań podejmowanych przez Waszyngton. Iravani bezpośrednio odniósł się do ogłoszonej przez Stany Zjednoczone blokady morskiej irańskich portów.
Zarzut piractwa: Ambasador stwierdził, że Stany Zjednoczone „zachowują się jak piraci i terroryści”, stosując przymus i zastraszanie wobec statków handlowych oraz bezprawnie przejmując jednostki i ich załogi.
Krytyka mediów i dyplomacji: Dyplomata wyraził ubolewanie, że państwa wyrażające zaniepokojenie swobodą żeglugi nie odważyły się potępić działań USA, które Teheran określa mianem „aktów terrorystycznych”.
Status cieśniny Ormuz: Iran podtrzymuje, że jego kontrola nad cieśniną jest działaniem obronnym i reakcją na presję ekonomiczną oraz militarną ze strony Zachodu.
Impas w Radzie Bezpieczeństwa
Wystąpienie Iravaniego pokazuje głęboki rozdźwięk w postrzeganiu kryzysu przez strony konfliktu. Podczas gdy państwa arabskie i zachodnie domagają się natychmiastowego odblokowania cieśniny Ormuz dla światowego handlu, Iran traktuje ten szlak jako kartę przetargową w negocjacjach dotyczących własnego bezpieczeństwa i zniesienia sankcji.
Brak konsensusu w Radzie Bezpieczeństwa, o którym wspominali wcześniej inni dyplomaci, utrudnia przyjęcie jakiejkolwiek rezolucji mogącej deeskalować sytuację. Teheran wyraźnie daje do zrozumienia, że nie zrezygnuje z kontroli nad „żywą linią” światowej energetyki bez uzyskania wiarygodnych korzyści politycznych i militarnych, co stawia pod znakiem zapytania skuteczność obecnych inicjatyw dyplomatycznych podejmowanych w 2026 roku.
