Władze w Teheranie przedstawiają układ pokojowy jako strategiczne zwycięstwo nad USA i Izraelem

Irańskie władze oficjalnie ogłosiły w poniedziałek odniesienie „wielkiego zwycięstwa” nad Stanami Zjednoczonymi po tym, jak Teheran i Waszyngton opublikowały komunikat o natychmiastowym zakończeniu kilkumiesięcznego konfliktu zbrojnego. Oficjele w Teheranie jednoznacznie kreują wypracowane porozumienie jako triumf militarny i polityczny, odrzucając narrację o jakimkolwiek kompromisie dyplomatycznym czy ustępstwach.

„Wróg, który zaatakował, by zrealizować swoje nikczemne cele, poniósł klęskę na wszystkich polach, a Islamska Republika Iranu odniosła w tej wojnie wielkie zwycięstwa” – oświadczył wiceminister spraw zagranicznych Kazem Gharibabadi w wystąpieniu emitowanym przez państwową telewizję.

Gharibabadi potwierdził, że ogłoszony „trwały i natychmiastowy koniec wojny” obejmuje wszystkie fronty, w tym Liban, a operacje wojskowe zostaną wstrzymane w poniedziałek. Zaznaczył również, że szczegółowe negocjacje nad ostatecznym traktatem będą trwały przez najbliższe 60 dni, jednak Teheran podejmie radykalne kroki odwetowe, jeśli druga strona dopuści się jakichkolwiek naruszeń warunków rozejmu.

Państwowa telewizja IRIB przedstawia zawieszenie broni jako bezpośredni skutek presji militarnej wywartej przez Teheran. W oficjalnych komunikatach podkreślano, że irańskie siły narzuciły swoją „boską i żelazną wolę amerykańskim oraz syjonistycznym wrogom”, nie pozostawiając im innej drogi niż akceptacja porażki i kapitulacja. Zdaniem analityków, tak agresywna narracja sukcesu ma na celu przede wszystkim uciszenie wewnętrznej krytyki ze strony skrajnie radykalnych frakcji w Teheranie, które od początku sprzeciwiały się jakimkolwiek rozmowom z Waszyngtonem.

Wzrost wpływów jastrzębi i rola Korpusu Strażników Rewolucji
Ogłoszenie porozumienia zbiega się w czasie z wyraźnymi sygnałami, że kluczowy wpływ na ostateczny kształt stanowiska negocjacyjnego Iranu mieli twardogłowi dowódcy wojskowi. Generał Ahmad Vahidi, naczelny dowódca Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC), wyrósł w ostatnich tygodniach na centralną postać rozmów z USA.

Według doniesień zachodnich mediów opierających się na źródłach arabskich i irańskich, Vahidi konsekwentnie blokował wszelkie propozycje ustępstw wobec Waszyngtonu. To on miał osobiście stać za ubiegłotygodniowym zmasowanym atakiem rakiet ballistycznych na Izrael, będącym odpowiedzią na zniszczenie kwatery głównej Hezbollahu w Bejrucie. Bardziej umiarkowani politycy w Teheranie obawiali się wówczas, że bezpośrednie uderzenie w Izrael zaprzepaści szanse na rozejm, jednak twarde stanowisko IRGC ostatecznie przeważyło.

Liban pozostaje czerwoną linią
Mimo ogłoszenia zawieszenia broni, irańscy oficjele wysyłają jasne sygnały, że kwestie bezpieczeństwa regionalnego i wspieranie sojuszników pozostają dla nich priorytetem:

Ostrzeżenie Rady Bezpieczeństwa: Sekretarz Najwyższej Rady Bezpieczeństwa Narodowego Iranu, Mohammad Baqer Zolqadr, oświadczył, że Liban stanowi dla kraju absolutną „czerwoną linię”. Podkreślił, że jedność frontów stworzyła łańcuch bezpieczeństwa w obronie regionu, a Liban jest „wiązką żywotną” Iranu.

Reakcja na ataki: Wypowiedź ta była bezpośrednią reakcją na ponowne izraelskie naloty na południowe przedmieścia Bejrutu, przeprowadzone w momencie, gdy negocjatorzy finalizowali warunki porozumienia.

Utrzymanie pełnej gotowości bojowej
Wysocy rangą dowódcy wojskowi deklarują, że mimo wstrzymania ognia armia nie rezygnuje z czujności. Zastępca dowódcy IRGC ds. politycznych, generał Yadollah Javani, poinformował, że irańskie siły zbrojne pozostają w pełnej gotowości do natychmiastowej odpowiedzi na każde zagrożenie.

„Siły Zbrojne Islamskiej Republiki są gotowe odpowiedzieć na każdy akt wrogiej niegodziwości z otwartymi oczami i palcami na spustach” – oświadczył gen. Javani.

Javani argumentował, że to właśnie irańskie operacje odwetowe oraz skuteczna kontrola nad strategiczną Cieśniną Ormuz zmusiły przeciwników do przerwania walk. Podkreślił, że Waszyngton i Izrael przystępowali do wojny z nadzieją na szybki upadek reżimu w Teheranie, tymczasem opór sprawił, że Iran wyszedł z tego konfliktu silniejszy niż kiedykolwiek wcześniej, co wprawiło amerykańskich polityków i ich sojuszników w osłupienie.