Wywiad USA: Program nuklearny Iranu niemal nienaruszony mimo trwającej wojny
Według najnowszych ocen amerykańskiego wywiadu, czas potrzebny Iranowi na zbudowanie broni jądrowej nie uległ zmianie od lata ubiegłego roku. Mimo dwóch miesięcy działań wojennych, eksperci szacują, że Teheran wciąż potrzebowałby około roku na konstrukcję bomby, gdyby podjął taką decyzję.
Przyczyny braku postępów w niszczeniu programu
Mimo że powstrzymanie nuklearnych ambicji Iranu jest kluczowym celem operacji zainicjowanej przez prezydenta Donalda Trumpa, timeline pozostaje niezmieniony z kilku powodów:
Skupienie na celach konwencjonalnych: Ostatnie ataki USA koncentrowały się na tradycyjnych celach wojskowych, irańskim przywództwie oraz bazie przemysłowo-obronnej, omijając główne obiekty nuklearne.
Głęboko ukryte materiały: Kluczowe zapasy uranu są prawdopodobnie składowane w podziemnych tunelach, których nie jest w stanie przebić amerykańska amunicja.
Skutki wcześniejszych operacji: Operacja „Midnight Hammer” z czerwca ubiegłego roku zniszczyła główne zakłady wzbogacania, co już wtedy cofnęło timeline z 3–6 miesięcy do około roku.
Strategia i wyzwania dla administracji USA
Administracja USA stoi przed trudnym wyborem dotyczącym dalszych działań:
Konieczność przejęcia uranu: Eksperci sugerują, że realne powstrzymanie programu może wymagać fizycznego usunięcia lub zniszczenia zapasów wysoko wzbogaconego uranu (HEU).
Rozważane operacje lądowe: Urzędnicy amerykańscy rozważają niebezpieczne rajdy lądowe mające na celu przejęcie materiałów nuklearnych z kompleksu w Isfahanie.
Wpływ dyplomacji: Sekretarz Obrony Pete Hegseth podkreśla, że USA dążą do zablokowania programu atomowego poprzez trwające obecnie negocjacje.
Eliminacja naukowców: Izraelskie zamachy na kluczowych irańskich naukowców mogły osłabić techniczne „know-how” niezbędne do budowy działającej głowicy.
Obecnie trwa zawieszenie broni uzgodnione 7 kwietnia, jednak napięcie pozostaje wysokie ze względu na blokadę cieśniny Ormuz przez Iran, co wywołało globalny kryzys energetyczny.
