Iran: Porozumienie kończące wojnę na Bliskim Wschodzie to „deklaracja klęski USA”

Szef irańskiego zespołu negocjacyjnego, Mohammad Bagher Ghalibaf, oświadczył w środę, że wypracowane porozumienie między Iranem a Stanami Zjednoczonymi, mające na celu zakończenie wojny na Bliskim Wschodzie, stanowi oficjalne „uznanie porażki przez Amerykę”.

Ghalibaf, który pełni również funkcję przewodniczącego irańskiego parlamentu, odniósł się w ten sposób do dokumentu wynegocjowanego przy intensywnej mediacji ze strony władz Pakistanu.

„Porozumienie z Islamabadu nie było efektem nacisków czy przymusu wobec nas, ale rezultatem oporu i siły dzielnego narodu irańskiego. Właśnie dlatego to memorandum stało się jawną deklaracją porażki Ameryki” – stwierdził polityk podczas konferencji w stolicy Azerbejdżanu, Baku, której transmisję wyemitowała irańska telewizja państwowa.

Żądanie wycofania obcych wojsk i apel do sąsiadów
Irański negocjator podkreślił, że długofalowe bezpieczeństwo na Bliskim Wschodzie musi być gwarantowane wyłącznie przez państwa leżące w tym regionie. Ponownie sprecyzował kluczowe cele strategiczne Teheranu:

Ewakuacja sił USA: „Uznajemy wycofanie zagranicznych sił wojskowych z regionu za cel strategiczny. Obecność obcych wojsk nie tylko nie buduje trwałego bezpieczeństwa, ale stanowi główne źródło destabilizacji” – ocenił Ghalibaf.

Gest wobec państw Zatoki Perskiej: W przemówieniu pojawiły się także akcenty koncyliacyjne skierowane do krajów arabskich, które w trakcie konfliktu stały się celami irańskich uderzeń odwetowych za udostępnianie baz wojskowych dla lotnictwa USA i Izraela. „Przyszłość regionu widzimy nie w konfrontacji, lecz we współdziałaniu, i nie w eliminacji, ale we współistnieniu” – zadeklarował.

Liban jako warunek konieczny
Ghalibaf powtórzył wcześniejsze stanowisko Teheranu, według którego trwały pokój na froncie libańskim był i pozostaje fundamentalnym filarem jakichkolwiek ostatecznych ustaleń z Waszyngtonem.

Irańskie władze twardo stoją na stanowisku, że rozejm w Libanie jest dla nich równie kluczowy, jak bezpieczeństwo wewnętrzne samego Iranu, a zakończenie operacji militarnych przeciwko tamtejszym sojusznikom traktowane było bezkompromisowo na równi z obroną własnych granic.