Mieszkańcy północno-zachodniego Maroka wracają do domów po fali powodziowej
W poniedziałek, 16 lutego 2026 roku, marokańskie władze rozpoczęły proces stopniowego powrotu ewakuowanych mieszkańców do Ksar El Kebir oraz innych miejscowości na północnym zachodzie kraju. Poprawa warunków pogodowych pozwoliła na odwołanie części nakazów ewakuacji, które od początku lutego objęły rekordową liczbę 188 000 osób. Armia oraz służby cywilne, które dotychczas koncentrowały się na ratowaniu życia, teraz wspierają proces stabilizacji regionu.
Większość mieszkańców Ksar El Kebir, miasta położonego 213 km na północ od Rabatu, otrzymała zgodę na powrót, z wyjątkiem osób zamieszkujących najbardziej poszkodowane dzielnice, gdzie wciąż trwa osuszanie budynków i sprawdzanie stabilności konstrukcji. Aby ułatwić logistykę, władze zaoferowały bezpłatne przejazdy pociągami i autobusami dla osób, które w czasie kataklizmu schroniły się u krewnych w innych częściach kraju lub przebywały w specjalnie przygotowanych obozach.
Inwestycje w odbudowę i pomoc dla poszkodowanych
Premier Maroka ogłosił plan inwestycyjny o wartości 3 miliardów dirhamów (ok. 330 mln USD), który ma sfinansować modernizację zniszczonej infrastruktury oraz bezpośrednie wsparcie dla rolników i przedsiębiorców. Powódź dotknęła aż 110 000 hektarów gruntów rolnych, co stanowi potężny cios dla lokalnej gospodarki. Wyznaczone gminy zostały oficjalnie uznane za obszary klęski żywiołowej.
Bezpośrednią przyczyną zalania Ksar El Kebir był krytyczny stan zapory Oued Makhazine. W wyniku ekstremalnych opadów zbiornik osiągnął 160% swojej nominalnej pojemności, co zmusiło operatorów do kontrolowanego, ale masowego zrzutu wody. Spowodowało to gwałtowne wezbranie rzeki Loukous i zalanie okolicznych równin.
Koniec siedmioletniej suszy: Stan zasobów wodnych
Mimo tragicznych skutków powodzi, tegoroczna zima przyniosła przełom w walce z wieloletnim deficytem wody w Maroku. Po siedmiu latach dotkliwej suszy, która zmusiła kraj do masowych inwestycji w odsalanie wody morskiej, statystyki hydrologiczne uległy drastycznej zmianie:
Opady: Tej zimy były o 35% wyższe od średniej z lat 90. i trzykrotnie wyższe niż w roku ubiegłym.
Wypełnienie tam: Krajowy wskaźnik napełnienia zbiorników retencyjnych wzrósł z 27% do blisko 70% w ciągu zaledwie dwunastu miesięcy.
Zarządzanie ryzykiem: Wiele dużych tam wciąż jest częściowo opróżnianych, aby zachować margines bezpieczeństwa na wypadek kolejnych napływów wody.
Władze podkreślają, że choć obecne zasoby wody zapewniają bezpieczeństwo hydrologiczne na najbliższe lata, priorytetem pozostaje naprawa systemów irygacyjnych i zabezpieczenie miast przed podobnymi zjawiskami ekstremalnymi, które stają się coraz częstsze w regionie Maghrebu.
