Zmasowany atak rakietowy Iranu na Izrael: Siedem fal ostrzału w ciągu jednego dnia
Czwartek, 26 marca 2026 roku, przyniósł jedną z najpoważniejszych eskalacji od początku wojny na Bliskim Wschodzie. Siły zbrojne Iranu przeprowadziły zmasowany atak rakietowy, wysyłając w stronę Izraela siedem fal pocisków. Syreny alarmowe i potężne eksplozje odnotowano w Tel Awiwie, Jerozolimie, Hajfie oraz na terenie okupowanego Zachodniego Brzegu.
Izraelski system obrony powietrznej Żelazna Kopuła (Iron Dome) oraz inne systemy antybalistyczne pracowały z maksymalną intensywnością, przechwytując większość nadlatujących zagrożeń. Mimo wysokiej skuteczności obrony, odłamki spadających rakiet wyrządziły szkody w infrastrukturze cywilnej.
Bilans ofiar i zniszczenia
Służby ratunkowe Magen David Adom (MDA) poinformowały o co najmniej siedmiu osobach rannych w wyniku spadających odłamków i bezpośrednich uderzeń:
Kafr Qassem: Sześć osób odniosło obrażenia w środkowej części kraju. Burmistrz miasta, Haitham Taha, przekazał, że uszkodzenia budynków i samochodów zostały spowodowane przez amunicję kasetową. Na miejscu powstał głęboki krater, a siła wybuchu wywróciła kilka pojazdów.
Tel Awiw: Jedna osoba została ranna, gdy szczątki przechwyconego pocisku uderzyły w budynek mieszkalny, rozbijając okna i niszcząc elewację.
Front północny: Równolegle do ataku z Iranu, środkowy Izrael został ostrzelany z terytorium Libanu przez Hezbollah. Izraelskie media raportują o przechwyceniu sześciu rakiet nadlatujących z północy.
Straty wojskowe w Libanie
Izraelska armia potwierdziła w czwartek śmierć kolejnego żołnierza w walkach lądowych w południowym Libanie. Od rozpoczęcia operacji lądowej, która uległa znacznemu rozszerzeniu w marcu 2026 roku, Izrael stracił w bezpośrednich starciach z Hezbollahem trzech żołnierzy.
Kontekst: Wojna wielofrontowa
Dzisiejszy atak nastąpił po 14-godzinnej przerwie w ostrzale z terytorium Iranu i zbiegł się w czasie z wizytą prezydenta Ukrainy Wołodymyra Zełenskiego w Dżuddzie (Arabia Saudyjska). Teheran, mimo amerykańskich propozycji 15-punktowego planu pokojowego, kontynuuje strategię „maksymalnego nacisku”, paraliżując jednocześnie żeglugę w Cieśninie Hormuz.
