Rada Bezpieczeństwa ONZ wzywana do ukrócenia wsparcia ZEA dla sił RSF w Sudanie

W czwartek Rada Bezpieczeństwa ONZ została poddana silnej presji ze strony aktywistów i wysokich urzędników ONZ, aby podjąć zdecydowane kroki przeciwko Zjednoczonym Emiratom Arabskim (ZEA). Zarzuca się im systematyczne łamanie embarga na broń poprzez dozbrajanie Sił Szybkiego Wsparcia (RSF). Apel ten wybrzmiał w symbolicznym momencie – wojna w Sudanie przekroczyła właśnie tragiczny próg 1000 dni, a nowe raporty wskazują na zbrodnie o charakterze ludobójstwa.

Hala Alkarib, dyrektorka regionalna Inicjatywy Strategicznej dla Kobiet w Rogu Afryki (SIHA), oskarżyła „niekontrolowaną ingerencję zewnętrzną” o umożliwianie dalszych masakr. Powołując się na dokumentację ekspertów ONZ oraz organizacji pozarządowych, wskazała bezpośrednio na ZEA jako głównego dostawcę sprzętu wojskowego dla RSF w Darfurze. „Możecie powstrzymać przemoc, nakładając konsekwencje gospodarcze, polityczne i karne na potężnych mocodawców RSF” – grzmiała przed Radą, podkreślając, że każda „czerwona linia” – od oblężenia i głodu po masowe gwałty – została już przekroczona.

Fakty i statystyki dotyczące zbrodni w Al-Faszir
Najnowszy raport Niezależnej Międzynarodowej Misji Ustalania Faktów dla Sudanu, opublikowany 19 lutego 2026 r., rzuca przerażające światło na wydarzenia w Al-Faszir (północny Darfur). Według śledczych, działania RSF wykazują „znamiona ludobójstwa”:

Celowe wyniszczenie: RSF prowadziło skoordynowaną kampanię przeciwko niearabskim grupom etnicznym, głównie społecznościom Zaghawa i Fur.

Masowa skala przemocy: Udokumentowano systematyczne egzekucje, tortury oraz głodzenie ludności. W samym październiku 2025 r., po upadku miasta, bojownicy dopuścili się „trzech dni absolutnego horroru”.

Przemoc seksualna: Organizacja SIHA udokumentowała 1 294 przypadki przemocy seksualnej wobec kobiet i dziewcząt (najmłodsza ofiara miała 7 lat), z czego większość przypisuje się siłom RSF.

Zacieranie śladów: RSF oskarżono o palenie i grzebanie tysięcy ciał w masowych grobach w celu ukrycia skali mordów.

Stanowisko społeczności międzynarodowej i ZEA
Rosemary DiCarlo, szefowa ONZ ds. politycznych, ostrzegła przed regionalizacją konfliktu, zauważając, że broń nadal swobodnie przepływa przez granice państw sąsiednich. Zwróciła uwagę, że wojna trwa tak długo głównie dzięki wsparciu zagranicznemu. Choć USA nałożyły sankcje na trzech dowódców RSF odpowiedzialnych za oblężenie Al-Faszir, aktywiści uważają te kroki za niewystarczające, dopóki nie uderzą one w finansowe i logistyczne zaplecze grupy w ZEA.

Zjednoczone Emiraty Arabskie oficjalnie zaprzeczają dostarczaniu broni RSF. W swoich oświadczeniach na forum ONZ, przedstawiciele ZEA potępiają przemoc w Al-Faszir i deklarują wsparcie humanitarne (m.in. dodatkowe 100 mln USD na pomoc dla cywilów). Jednak dowody przedstawiane przez Amnesty International oraz ekspertów ONZ – w tym przechwycona nowoczesna broń produkcji chińskiej (haubice AH-4), której jedynym znanym importerem w regionie są ZEA – podważają te zapewnienia.

Kryzys humanitarny w liczbach (stan na luty 2026):
Liczba dni wojny: ponad 1 000.

Wysiedleni: ok. 11-14 mln osób (największy kryzys uchodźczy na świecie).

Potrzebujący pomocy: ok. 33 mln osób (ponad 60% populacji kraju).

Zagrożenie głodem: 4,2 mln dzieci oraz kobiet w ciąży cierpi na ostre niedożywienie.

Finansowanie: Apel ONZ na rok 2026 jest sfinansowany jedynie w 13%.

Bezpośrednim następstwem czwartkowego posiedzenia ma być zwiększenie presji na rozszerzenie embarga na broń na całe terytorium Sudanu (obecnie dotyczy tylko Darfuru) oraz wzmocnienie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego w zakresie ścigania zbrodni w regionie Kordofanu i Nilu Błękitnego.